Jumping Girl

Willem Lenssinck

WIllem en Catherine hadden een beurs in München met kunsthaus Bühler. Zij hadden een abstract bewegende beeldconstructie. Als je er langs liep of tegenaan tikte dan bewoog het hele beeld. Een soort Jean Tinguely. In Amerika zag je 1001 van dat soort dingen, bewegende beelden voor in de tuin. Een beetje uitgekauwd idee. Willem en Catherine hadden er lol in om de hele avond tegen dat beeld aan te tikken waardoor het bewoog. Veel mensen vonden dit leuk en de hele collectie werd uitverkocht. Kurt Zimmermann, de eigenaar van Kunsthaus Bühler, zei dan ook na afloop: ‘Je moet niet van die statische beelden maken maar beelden die bewegen'. Thuis kwam hij het idee om met drie rollen klei een vrouwentorso te maken en met een plankje plat te slaan. Hij ging naar de fabriek en vroeg daar om tietjes. De man zei: 'Ja maar wat voor vorm wil je? Willem vroeg: 'Ben je getrouwd? Ja. Dan weet je toch hoe ze eruit zien.' Hij maakte twee versies. Eentje werd vooral gemaakt op gevoel en die was perfect. Achter de borst zit een veer met schroefdraad. Toen moesten ze nog bewegen of jumpen. Bij een andere fabriek werden veren besteld en een constructie gemaakt met cilinders. Als je nu aan de bovenkant op het beeld drukt en loslaat dan schudden de tietjes heen en weer. Jumping Girl dus.

62 x 17 cm

Brons & Graniet

2007