Dog with Dancing Bones

Willem Lenssinck

Willem had een salontafel gemaakt. Die heette de Pieter d’Hont tafel omdat de beroemde Utrechtse beeldhouwer Pieter d'Hont erbij was toen Willem de hond maakte. Pieter, een voorbeeld voor Willem, vroeg naar het armatuur maar dat was er niet. Willem legde uit dat het beeld was opgebouwd uit luchtkamers. Dat had Pieter nog nooit gezien! Een keramische oplossing, de basis van Willems werk. Het beeld van de hond was klaar en Willem zette deze opzij tegen een sokkel waar afgevormde botten lagen. De andere onderdelen voor de tafel. Elke keer als Willem er langs liep dacht hij: Dat is toch een geinig beeld. Een hond die roerloos, kwijlend zit te staren naar eten. Wel werd de bek een beetje veranderd en hij wilde een fonteintje in de bek maar dat is niet gelukt. Beeld van botten met een pin op elkaar gevestigd zodat ze kunnen draaien. Het is beeld is nooit verkocht. Maar dat is typisch kunstenaars: Die maken in eerste instantie wat ze mooi vinden en niet wat verkoopt.

120 x 140 cm

Brons & Graniet

2003

Vermeld in de monografie p. 110-113